środa, 11 września 2013

[314] "Isola" Isabel Abedi


Autorka: Isabel Abedi
Wydawnictwo: Nasza księgarnia
Rok wydania: 2008
Stron: 280
Ocena:
7/10


„Grupa składa się z tych, którzy mówią, i z tych, którzy milczą.”





   Isola czyli wyspa. Do tego dwanaścioro młodych ludzi o przybranych imionach i trzy rzeczy, które mogą ze sobą zabrać. Mnóstwo kamer, które ich obserwują. Trzy tygodnie pobytu na wyspie. Jest dom, mnóstwo jedzenia, prąd, wszelkie wygody. Nastolatkowie mają się po prostu spędzić tam czas. Tak im mówiono. Szybko znajdują skrzynkę z nowymi instrukcjami. Denerwują się nimi, ale akceptują. A jakie to instrukcje? Jedenaścioro jest ofiarami. Plus jeden morderca. Nie na serio - ot, łapie "ofiarę" za rękę, zaprowadza do kryjówki, "ofiara" bezpiecznie jest odtransportowana do domu.

„Nie trzeba mówić, by kłamać.”

   Całą historię poznajemy z punktu widzenia Very. Ona jest "ofiarą" na tej wyspie, więc razem z nią zastanawiamy się, kto jest "mordercą". Są nerwy, podejrzliwość, ale bohaterowie początkowo spędzają czas nawet swobodnie. Uwagę Very zwraca małomowny Solo, zaprzyjaźnia się z Elfe, prawie sielankowo. Jest sporo śmiechu, zabawy. Do czasu. Do momentu, gdy zostaje popełnione prawdziwie morderstwo i strach ogarnia wszystkich tych, co mieli nieszczęście jeszcze przebywać na wyspie. Kto jest mordercą? Gdzie jest zaginiona dziewczyna? Dlaczego reżyser nie interweniuje, a uczestnicy wydają się być pozostawieni sami sobie?

„My, ludzie, spędzamy całe nasze życie jak w jaskini i wszystko, co w nim odczuwamy jako prawdziwe, to tylko cienie rzeczywistości - to chciał wyrazić Platon swoją parabolą. Aby dotrzeć do światła, a tym samym do rzeczywistości, musimy opuścić bezpieczne schronienie w jaskini, a oślepiająca jasność na ziemi najpierw napędzi nam strachu i przysporzy bólu.”

   Przyznam szczerze, że takiego rozwoju akcji się nie spodziewałam. Tego całego zakończenia, tej intrygi. Myślałam, że cała ta akcja książki przebiegnie inaczej, sądziłam, że będzie w końcu nudno, a tu nagle sytuacja zmieniła się diametralnie. Od tego momentu czytałam jednym tchem. I choć uważam, że autorka trochę przesadziła z zawiłością tej intrygi, to książkę całościowo czytało mi się bardzo dobrze. I jestem zadowolona, że w końcu się za "Isolę" zabrałam.

18 komentarzy:

  1. I bardzo dobrze, że się za nią zabrałaś ;) Czytałam dość dawno temu, ale to dla mnie jedna z lepszych książek tej autorki ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Trochę jakby ktoś spisał jakiś program rozrywkowy :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tylko w takowych jednak brak trupów :)

      Usuń
  3. Motyw jak z horroru ^^ Nie powiem, brzmi ciekawie i chętnie bym sobie poczytała. Autorkę pamiętam z takiej trylogii dla dzieci, którą czytałam w podstawówce. Tylko tak średnio z tytułami w tej mojej pamięci.
    A dzisiejsza recenzja troszkę krótka, prawda? No, ale liczy się, że zachęciłaś mnie do przeczytania. Idę wpisać ją na listę książek, które muszę kiedyś dorwać.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie piszę na siłę. Przekazuję to co uważam za stosowne i czasem wychodzi bardzo długo a czasem bardzo krótko :)

      Usuń
    2. Racja, nie ma co się zmuszać. ;)

      Usuń
  4. Uwaga, kolejny z moich kontrowersyjnych poglądów: im bardziej zawiłe, tym lepiej :) Nie spróbuję, bo mimo że brzmi nienajgorzej, to z większą chęcią zobaczyłabym to jako film bądź serial.
    Piszesz, że to ma 280 stron, da się porządnie zakręcić fabułą w takiej objętości?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W tej książce nie ma co się więcej rozpisywać.

      Usuń
    2. A to nie zabrzmiało dobrze...

      Usuń
    3. To inaczej - nie mam poczucia, że coś zostało niedopowiedziane.

      Usuń
  5. Dla mnie pomysł wydaje się intrygujący, a jeśli zakończenie i fabuła są tak ciekawe, jak mówisz, z chęcią zapoznam się z tą pozycją. :)

    OdpowiedzUsuń
  6. Czytałam tę książkę w gimnazjum i bardzo mi się podobała :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Nigdy nie słyszałam o tej książce, ale okładka mi się podoba, a treść też całkiem zachęcająca.

    http://our-kingdom-of-books.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  8. Świetnie się ta książka prezentuje, muszę ją chyba dodać do listy planowanych książek i być może przeczytać :) Zaobserwowałem cie i myślę ze ty tez to zrobisz :)

    A w między czasie zapraszam na mojego nowego bloga także o książkach,proszę zostawić ślad po sobie
    - http://www.pozytywniezaczytany.blogspot.com/

    Pozdrawiam Damian.

    OdpowiedzUsuń
  9. Nie słyszałam o tej książce, ale nie są to moje klimaty.

    OdpowiedzUsuń

"Czas przemija, wypowiedziane słowo pozostaje..."